დახურული პროდუქტის ყუთის, ცარიელი ხელშეკრულებისა და სასამართლოს სასწორის სიმბოლური ილუსტრაცია. — AI-ით შექმნილი ილუსტრაციაა; არ ასახავს საქმის მტკიცებულებას ან რომელიმე კომპანიას.

საქართველოს პროკურატურის 7 ოქტომბრის ცნობით, სამეწარმეო ორგანიზაციის დირექტორს ბრალდება წარედგინა მას შემდეგ, რაც, გამოძიების ვერსიით, ერთ იურიდიულ პირს პროდუქციის სავაჭრო ქსელში შეტანას დაჰპირდა, სანაცვლოდ კი საქონელი და თანხა — ჯამურად 106 000 ლარის ღირებულების — მიიღო და მიითვისა. პროკურატურის ცნობით, პირი მოსამართლის განჩინებით დააკავეს, ხოლო სასამართლომ პატიმრობა შეუფარდა. ბრალდება სსკ-ის 180-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით არის წარდგენილი, რომლის სანქცია ექვსიდან ცხრა წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს.

ეს აღწერა პროკურატურის განცხადებას ეფუძნება. ხელშეკრულება, მიწოდების დოკუმენტები, კომპანიისა და ბრალდებულის პოზიციები და სასამართლოს პატიმრობის განჩინება საჯარო ცნობაში არ დევს. ამიტომ ჯერ არ ვიცით, რა მტკიცებულებებს დაეყრდნო გამოძიება განზრახვისა და ქონების მიღების გარემოებებზე.

თაღლითობისთვის მხოლოდ ვალის ან შეუსრულებელი პირობის ჩვენება საკმარისი არ არის

სისხლის სამართლის კოდექსის 180-ე მუხლი თაღლითობას განმარტავს როგორც სხვისი ნივთის დაუფლებას ან ქონებრივი უფლების მიღებას მოტყუებით, მართლსაწინააღმდეგო მისაკუთრების მიზნით. დიდი ოდენობით ჩადენის შემთხვევაში მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტი ექვსიდან ცხრა წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ადგენს.

კომერციულ ურთიერთობაში პროდუქტის დროულად შეტანა, გასაღება ან თანხის დაბრუნება შეიძლება სახელშეკრულებო დავის საფუძველი გახდეს. იმის დასადგენად, არის თუ არა ამასთან ერთად დანაშაულიც, გამოძიებამ უნდა წარმოადგინოს მოტყუებისა და ქონების უკანონოდ მიღების განზრახვის მტკიცებულებები. შემდგომი შეუსრულებლობა ავტომატურად არ პასუხობს კითხვას, რა განზრახვა ჰქონდა პირს შეთანხმების დადებისას. მეორე მხრივ, ხელშეკრულების არსებობა თავისთავად ვერ გამორიცხავს თაღლითობას, თუ მოტყუების ელემენტები ცალკე დასტურდება.

საქმის შეფასებისთვის შეიძლება მნიშვნელოვანი იყოს მიმოწერა, ანგარიშსწორება, საქონლის გადაცემის აქტები, სავაჭრო ქსელებთან რეალური მოლაპარაკება, მიღებული ქონების შემდგომი მოძრაობა და ის, ჰქონდა თუ არა მხარეს შეთანხმების შესრულების კონკრეტული გეგმა. ამ მასალების გარეშე საჯარო ცნობიდან სამოქალაქო ან სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობის საბოლოო გამიჯვნა შეუძლებელია.

ბრალდებულის პატიმრობა აღკვეთის ღონისძიებაა და არა სასჯელი; პირი უდანაშაულოდ ითვლება, ვიდრე დანაშაული კანონიერ ძალაში შესული განაჩენით არ დამტკიცდება. ბრალდებულს შეუძლია ისარგებლოს ადვოკატით, გაასაჩივროს პატიმრობა და წარადგინოს დაცვის მტკიცებულებები. ბიზნესს, თავის მხრივ, შეუძლია ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სამოქალაქო მოთხოვნების საკითხიც ცალკე შეაფასოს. იხილეთ Advokato-ს ხელშეკრულების დარღვევით მიყენებული ზიანის ანაზღაურების გვერდი და ქონებრივ დავებზე განმარტება.

ეს მასალა საინფორმაციო ხასიათისაა და 2026 წლის 9 ოქტომბრამდე გამოქვეყნებულ წყაროებს ეფუძნება. ინდივიდუალური იურიდიული კონსულტაციისთვის საჭიროა საქმისა და ხელშეკრულების დოკუმენტების შეფასება.

საერთაშორისო გარანტიები და კანონის მოქმედება დროში

ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენცია საქართველოსთვის სავალდებულოა. მისი მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტი იცავს უდანაშაულობის პრეზუმფციას, ხოლო მე-3 პუნქტი ბრალდებულის დაცვის მინიმალურ გარანტიებს, მათ შორის ადვოკატის დახმარებას. ეს გარანტიები ბრალდების წარდგენის შესახებ საჯარო ინფორმაციის შეფასებისასაც მნიშვნელოვანია; საჯარო განცხადება ვერ შეცვლის სასამართლოში მტკიცებას.

ამ სტატიაში სანქცია აღწერილია 2026 წლის 9 ოქტომბრის მოქმედი ტექსტით. საჯარო ცნობა ქმედების ყველა თარიღს არ ასახელებს; კონკრეტულ საქმეზე გამოსაყენებელი სისხლის სამართლის კანონი და უფრო მსუბუქი კანონის უკუძალა სსკ-ის მე-2 და მე-3 მუხლების მიხედვით, ქმედების თარიღის გათვალისწინებით უნდა შემოწმდეს.

კანონმდებლობა გადამოწმებულია 2026 წლის 9 ოქტომბრის მდგომარეობით.

წყაროები და კანონმდებლობა

შენიშვნამასალა საინფორმაციო ხასიათისაა და არ წარმოადგენს ინდივიდუალურ სამართლებრივ რჩევას.