პროკურატურის ცნობით, 21 პირს პროსტიტუციის ხელშეწყობას ედავებიან — რას ამბობს კანონი

საქართველოს პროკურატურის 8 ოქტომბრის ინფორმაციით, თბილისში, მარნეულსა და ქუთაისში 21 პირს პროსტიტუციის ხელშეწყობისა და პროსტიტუციისთვის ადგილის გადაცემის ბრალდება წარედგინა. უწყების ცნობით, ბრალდებულები წინასწარი შეთანხმებით მოქმედებდნენ და საქმიანობიდან მიღებული თანხის ნაწილს იღებდნენ. პროკურატურამ განაცხადა, რომ აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობის მოთხოვნით სასამართლოს მიმართავდა. ბრალდების წარდგენა სასამართლოს მიერ დანაშაულის დადგენას არ ნიშნავს.

რას მოიცავს ბრალდებული მუხლი

პროკურატურის მიერ დასახელებული საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 254-ე მუხლის მე-2 ნაწილი ეხება პროსტიტუციისთვის ადგილის ან საცხოვრებლის გადაცემას. მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი ამ ქმედებისთვის უფრო მკაცრ სანქციას ადგენს, თუ იგი წინასწარი შეთანხმებით ჯგუფმა ჩაიდინა. მოქმედი ტექსტით, ამ შემთხვევისთვის სასჯელია ოთხიდან შვიდ წლამდე თავისუფლების აღკვეთა.

ეს არის ბრალდების სამართლებრივი კვალიფიკაცია. სასამართლომ უნდა შეამოწმოს, კონკრეტულად ვინ რა ქმედება ჩაიდინა, რა იცოდა ადგილის დანიშნულების შესახებ და არსებობდა თუ არა ჯგუფის წევრებს შორის წინასწარი შეთანხმება. მხოლოდ საერთო მისამართი, ნაცნობობა ან ობიექტის მართვასთან კავშირი ამ ელემენტების დადგენას თავისთავად არ ცვლის.

რატომ არ უდრის ეს ავტომატურად ადამიანით ვაჭრობას

საჯაროდ გავრცელებულ ცნობაში დასახელებულია სსკ-ის 254-ე მუხლი. ამ ცნობით თავისთავად არ დასტურდება იძულება, ექსპლუატაცია, არასრულწლოვნის მონაწილეობა ან ადამიანით ვაჭრობის სხვა სამართლებრივი ელემენტები. ამ გარემოებების შესახებ ვარაუდის გამოთქმა ან ცალკეული ადამიანების იდენტიფიცირება მტკიცებულებების გარეშე არასწორი იქნებოდა.

საქართველოს კონსტიტუციის 31-ე მუხლის მე-5 პუნქტი ადგენს უდანაშაულობის პრეზუმფციას: პირი უდანაშაულოდ ითვლება, სანამ მისი დანაშაული კანონით დადგენილი წესით და კანონიერ ძალაში შესული სასამართლოს გამამტყუნებელი განაჩენით არ დამტკიცდება. პატიმრობა, თუ სასამართლო მას გამოიყენებს, აღკვეთის ღონისძიებაა და არა სასჯელი.

რა მასალებია საჭირო საქმის შესაფასებლად

საჯარო განცხადება არ გვიჩვენებს თითოეული პირისთვის წაყენებული კონკრეტული მოქმედების აღწერას, მტკიცებულებებს ან სასამართლოს გადაწყვეტილებას. საქმის სამართლებრივი შეფასებისთვის მნიშვნელოვანია ბრალდების დადგენილება, სასამართლოს დასაბუთება აღკვეთის ღონისძიებაზე და ის მასალები, რომლებსაც ბრალდების მხარე ჯგუფურ შეთანხმებასა და თითოეული პირის როლთან დაკავშირებით წარადგენს. დაცვის მხარის პოზიცია ამ ეტაპზე საჯარო წყაროებში ვერ მოიძებნა.

სისხლის სამართლის პროცესში პირს შეუძლია ისარგებლოს ადვოკატის დახმარებით, გაეცნოს ბრალდებასა და მის საფუძვლებს, წარადგინოს საკუთარი მტკიცებულებები და გაასაჩივროს კანონით გათვალისწინებული გადაწყვეტილებები. კონკრეტულ საქმეში დაცვის გზა საქმის მასალებზეა დამოკიდებული. დამატებით იხილეთ პოლიციის გამოკითხვაზე ადვოკატის მონაწილეობა და წინასწარი პატიმრობისა და გირაოს განმარტება.

ეს მასალა საინფორმაციო ხასიათისაა, ეყრდნობა 2026 წლის 9 ოქტომბრამდე საჯარო წყაროებს და არ წარმოადგენს ინდივიდუალურ იურიდიულ კონსულტაციას.

საერთაშორისო გარანტიები და კანონის მოქმედება დროში

ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენცია საქართველოსთვის სავალდებულოა. მისი მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტი იცავს უდანაშაულობის პრეზუმფციას, ხოლო მე-3 პუნქტი ბრალდებულის დაცვის მინიმალურ გარანტიებს, მათ შორის ადვოკატის დახმარებას. ეს გარანტიები ბრალდების წარდგენის შესახებ საჯარო ინფორმაციის შეფასებისასაც მნიშვნელოვანია; საჯარო განცხადება ვერ შეცვლის სასამართლოში მტკიცებას.

ამ სტატიაში სანქცია აღწერილია 2026 წლის 9 ოქტომბრის მოქმედი ტექსტით. საჯარო ცნობა ქმედების ყველა თარიღს არ ასახელებს; კონკრეტულ საქმეზე გამოსაყენებელი სისხლის სამართლის კანონი და უფრო მსუბუქი კანონის უკუძალა სსკ-ის მე-2 და მე-3 მუხლების მიხედვით, ქმედების თარიღის გათვალისწინებით უნდა შემოწმდეს.

კანონმდებლობა გადამოწმებულია 2026 წლის 9 ოქტომბრის მდგომარეობით.